Mersin Cumhuriyet Anaokulu ve Şehit Fırat Palamut Anaokulu, eTwinning projesi kapsamında “Duygularla Tanışan Duygularının Farkına Varan Çocuklar” adlı proje geliştirdi. Projeye Estonya, İtalya ve Litvanya’dan 16 öğretmen de katıldı ve 4 ülkeden 200 çocuğa ulaşılarak eş zamanlı etkinlikler yapıldı.

Projede, okul öncesi döneme uygun olan mutlu, üzgün, şaşkın, korku, utanma ve öfke olan 6 temel duyguyu temel alındı.  Proje yürütücülerinden Cumhuriyet Anaokulu öğretmeni Esin Dönmezler, “Günlük hayatta hepimizin sık yaşadığı hissedilenle gösterilen duyguların farklı olmasıdır. Bu durumu hem kendimiz hem de çevremizdeki çoğu kişiler yaşamaktadır. Bundan dolayı da amacımız, içimizde hissettiğimiz duyguların ne olduğunu netleştirmek ve onu ifade etmek olmuştur. Projeyi üç aşamada gerçekleştirmeye çalıştık. Birinci aşamada çocukların kendi duygularını anlaması ve ifade etmesi, ikinci aşama karşısındaki kişilerin duygularını anlama (empati becerisinin gelişmesi), üçüncü aşama aile ile çocuk arasında oluşan iletişim sorunlarına çözüm bulma üzerinde gerçekleştirilmiştir” dedi.

Proje süresince 4 ülkeden 6 okulu katılımıyla yaklaşık 200 öğrenciye aynı zamanda da ailelere ulaştıklarını kaydeden Dönmezler, “Öğretmenlerimizle yaptığımız değerlendirmelere göre de çocukların kendini ifade etme, düşüncelerini söyleme kısımlarında her çocuğun kendi gelişimine göre ilerleme gösterdiklerini, proje uygulamasıyla çocukların, şaşırma ve utanma duygusunu karıştırdıklarının fark edildiğini, birbirlerine nasıl destek olacaklarını gördüklerini, oyun sırasında birbirlerine iletişim olarak duygularını belirterek konuştuklarını,  okunan hikayede geçen kahramanların duygularını dahi anlatmaya başladıklarını, yüz ifadeleri oluşturup hangisi oldum? Şeklinde oyunlar oynandığını ifade etmişlerdir. Özellikle sınıfa yeni gelen arkadaşlarının uyum sürecini hızlandıran konuşma yapan çocuklara şahit olunca bunun mutluluğu başka türlü ifade edilemez. Aileler uzaktan eğitim kısmında duygu üzerine konuşmanın kolay olmadığını, kendilerinin de ifade etmede zorlandıklarını fark ettiklerini belirttiler. İletişim problemi kısmında ise yetişkin olarak (öğretmen ve aile) sorun netleştirme kısmında zayıf olduğumuzu gördük. Problemlerimizin adını tam belirleme, ifade etme basamaklandırma, çözüm önerilerini bularak uygulama basamağında eksiklerimiz olduğunu bu proje ile de farkındalığının oluştuğu sonuçlarını görmüş olduk. Hiçbir proje yüzde 100 başarı sağlayamaz, bu projede de sağlanmadı fakat farkındalık anlamında yüzde100 hedefimize ulaştığımızı düşünüyoruz” dediler.