Tabanda bir fıkırdama gözlüyorum şimdilik. Daha önceki durgunluğa göre oldukça sevindirici, umut verici. Devinim, Devinimde can vardır, canlılık vardır bilirim. Durağanlıkta ise çürüme, kokuşma.
Türk’ü , Kürt’ü, Çerkez’i , Lazı, Gürcüsü, Arabı hiç ummadığınız zamanlarda, hiç ummadığınız mekanlarda bir arada kaynatıyorlar açık seçik. Kimsenin kimseden korktuğu filan da yok hani. Görüyorum. Hepsi ortak paydada hemfikir.
Söylenenler özetle şunlar:
Vatanın bütünlüğü tartışılamaz
Bayrağımıza dokundurmayız
Atatürküme dil uzatma
Ülkemin dokusuyla oynama
Kardeşler arasına nifak sokma
Düşmanı dost; dostu düşman göstermeye kalkma
Kul olmak istemiyoruz
Şeriatı aklından çıkar
Ve:
Aklını başına al; emperyalizmin oyununa gelme
İşsizliğe çare bul, ekonomiyi rayına sok
Yanlış hesap Bağdat’tan döner.
Kavgaysa kavga
İşte bunlar fıkırdamanın fokurdamaya dönüşeceğinin işaretleri. Eli kulağında.
Demek ki bu milletin olmazsa olmazları var. Onları onlar yapan değerleri var. O değerler için ölümü göze aldıkları besbelli.
Bir tek lidere ihtiyaçları var. Şöyle Amerika’ya işine bak, diyecek bir lidere. Topraklarımda neyi ekeceğime ben karar veririm, diyecek bir lidere. Sen istemesen de Kandile girerim ben , diyecek bir lidere.
Şimdiki gibi değil yani. Önce kardeş dediğine sonra zalim diyenlerden değil. Dün söylediğini ertesi gün unutanlardan değil. Konuşabilmek için Obama’nın ağzının içine bakanlardan değil. Konuştuktan sonra söylediklerini inkar edenlerden değil yani.
Hiç kimse merak etmesin. Her ne kadar gizli tutulmaya çalışılsa da herkes her şeyin farkında. Akil olmayan Akillere sorulanlara bakmak bile yeterli.
PKK, silahları gömecek gidecek, diyor Başbakan. Karayılan, yok öyle bir şey, diyor. Hani Oslo’da, İmralı’da anlaşmıştı bunlar! Demek ki anlaşamamışlar. Akillere soruyorsun , ya susuyorlar ya da kem küm ediyorlar. Akilliliği bi şey sanmışlar demek ki; seçildiklerine bin pişmanlar şimdi. Sahi, bu akiller de nereden çıktı durup dururken! Bu milletin seçilmişleri ;yani meclis ne güne duruyor? Onlar akil değil mi yani. Milletin seçtiğine değil, kendi seçtiğine güveniyor seninki.
Başbakan , yüreği yetiyorsa mübarek bir Cuma günü çıkar, cemaate sesleniş konuşmasında Apo kardeşinin barış için milletten ne istediğin açıklar ve millete , sen ne diyorsun bu işe, diye sorar.
Soramaz.
Çünkü alacağı yanıt ortada.
Bu top kaleden döner anlayacağınız.
Ama kornere mi çıkar ,taca mı ? Onu zaman gösterecek.
|
|
